بنويس شهيد ....
بنويس شهيد و بعد برو سر خط
همانجا که نخل هايش بدون سر نماز مي گذارد و بيدهاي مجنونش به سمت شرجي افق در اهتزازند.
از اين سطر به آن سطر، از اين خط به آن خط، از اين خاکريز به آن خاکريز.
حالا ديگر اين همه شهيد را کلمه ها تشييع مي کنند.
اصلا اين خط آخر ندارد.
بدون معطلي بجاي نقطه اشک هايت را بگذار و برو...!
آنگاه كه روح مشتاق آماده عروج الهى خود ميشود وبناى پياده شدن از مركب جسم خاكى را دارد، چشمان حقيقت بين او باز مي شود وحقايق ناپيدا به چشم سر را مشاهده ميكند، در اين حال كه زمان تنگ ميشود و حركت شدت ميابد شهيد قلم بر ميدارد تا چند خطى را بعنوان نشانه راهى كه آغاز كرده براى آنان كه بدنبال مى آيند بنويسد، كلام ماندگار، همان نشانه است تا ما راه را بشناسيم ودر آن قدم گذارده و ادامه دهيم. كلام ماندگار يا همان وصيت نامه، در حقيقت عصاره همه آن چيزهايى است كه در نگاه شهيد حقيقتند و اهميت دارند، و اعلام آن است كه او براى رسيدن به چه حقيقتى قدم در اين راه نهاده، پس كلام ماندگار راه و شمه ايى از بسيار است كه مهم تر از آن درنگاه شهيد يافت نمى شود.
شهيد در آخرت وحشت قبر ندارد، سؤال و جواب قبر ندارد (( قيل النبي(ص) ما بال الشهيد لايفتن في قبره، قال كفي بالبارقه فوق راسه فتنه)) از پيامبر سؤال شد.
چرا شهيد در شب قبر سؤال و جواب و آزمايش ندارد.
فرمودند: ايشان به همان شمشيرهاي بالاي سرش شهيد شد.
شهيد هول و هراس ها و معطلي هاي روز قيامت را ندارد و در بهشت جاي مخصوص دارد در حديثي از پيغمبر(ص) آمده است كه((يرفع الله المجاهد في سبيله علي غيره ماه درجه في الجنه ما بين كل درجتين كما بين السماء و الارض)) جهاد كننده در راه خدا صد درجه بالاتر از سائر اهل بهشت است كه هر دو درجه اي ازآن صد درجه فاصله اش ميان آسمان و زمين است.
در حديث ديگر از حضرت آمده است. ((كسل حسانت بني آدم تحصيهاالملائكه الاحسنات المجاهدين فانهم يعجزون عن علم ثوابها)) حسنات تمام بني آدم را ملائكه حساب مي كنند جز حسنات و پاداش مجاهدين در راه خدا را كه عاجزند از احاطه به او.