در باغ شهادت باز است

 

آن روزگار اتاق بچه‌های سوره تنها محفل انس کسانی بود که «هنر دیانت مدار» را بر «دئانت هنرمدار» ترجیح می‌دادند. آن روز تازه خبر شهادت سفیر فرهنگ ولایت «صادق گنجی» را در روزنامه‌ها نوشته بودند. وارد اتاق که شدم بوی خوش عطر «تی‌رز» به مشامم رسید، فهمیدم که سید آنجاست. مقابل پنجره ساکت و منتظر ایستاده بود. جلو رفتم. دانه های درشت اشک گونه‌هایش را نوازش می‌کرد، با صدای بلند گفتم:«خدا قوت آقا مرتضی!» یکی از بچه‌ها سریع مرا به سکوت دعوت کرد، همانجا سر جایم نشستم نمی‌دانستم حالش بد است».

ناگهان برگشت و با بغض گفت: « می بینی حسین؟ می بینی چه جوری داریم در جا می زنیم ؟

هفته پیش با او بودیم. کاش او را می شناختی. گل بود! به خدا گل بود، اونم چه گلی!... خوش به حالش

کی فکر شو می کرد به این قشنگی اونم بعد از این همه مدت که از قطعنامه می گذره بره ؟»

دیگر چیزی نگفت. هق هق گریه امانش را برید. او عاشق رفته بود و بالاخره پر کشید.

خاطره شهید آوینی به روایت حسین بهزاد

 

خلوتي به عمق اقيانوس

 

من در سنگر هستم. دراين خانه محقر. در اين خانه فرياد و سكوت، فرياد عشق و سكوت، در اين سرد و گرم، سردي زمستان و گرماي خون، در اين خانه ساكن و پرجوش و خروش. سكون در كنار رودخانه و هيجان قلب و شور شهادت، خانه نمناك و شيرين، كوچكي قبر و عظمت آسمان.

امشب پاس دارم. ساعت يك وسي ونه دقيقه، چه شب با شكوهي است! من به ياد انس علي ابن ابيطالب با تاريكي شب و تنهايي او مي افتم. او با اين آسمان پرستاره سخن مي‏گفت. سر در چاه نخلستان مي‏كرد و مي‏گريست. در همين تاريكي شب علي برمي‏خاست و به نخلستان مي‏رفت. فاطمه وضو مي‏گرفت، پيامبر به سجده مي‏رفت و حسن و حسين به عبادت مي‏پرداختند. اين خانه كوچك است، اين سنگر، اين گودي در دل زمين، اين گوني هاي بر هم تكيه داده شده پر از حرف است، فرياد است، غوغاست ... صداي پر محبت اصغر و حرف زدن آرام رضا و خوش زباني منصور؛ بغض گلويم را گرفته، قطرات اشكم هديه‏تان باد. تنهايي عميق‏ترين لحظات زندگي يك انسان است.

خدايا اين خانه‏كوچك را براى من مبارك گردان. در اين چند روز با خاك انس گرفته‏ام، بوي خاك گرفته‏ام. حال مي‏فهمم كه علي ابن ابيطالب چگونه مي‏فرمايد: سجده‏هاي نماز، حركت اول، خم شدن روي مهر، اين معنا را مي‏دهد كه خاك بوده‏ايم. حركت دوم اين معنا را دارد كه از خاك برخاسته‏ايم، متولد شديم. حركت سوم رفتن دوباره به خاك، به اين معناست كه دوباره به خاك برمي‏گرديم، مرگ. و حركت چهارم به اين معناست كه دوباره زنده مي‏شويم، حيات قيامت.

اما در اين سنگر، هميشه در كنار اين خاكيم و خاك پناهگاهمان است. درون سنگر با خود سخن مي‏گويم. راستي چه خوب است از اين فرصت استفاده كنم و با قرآن آشنا شوم. آيات خدا را بخوانم، حفظ كنم و سپس زمزمه كنم و بعد شعار زندگي قراردهم، باشد تا اين دل پر هيجان و تپش را آرامش دهد. و بعد با آن براي خود توشه سازم و توشه را راهي سفرم گردانم و در انتظار شهادت بمانم و بمانم.

آيات جهاد را، شهادت، تقوي، ايمان، ايثار، اخلاص، عمل صالح ...همه را پيدا كنم و سنگر، كلاس درسم باشد و ميعادگاه ملاقاتم با خدا شود. سنگر، محرابم گردد، خانه اميدم شود و قبله دومم. از فردا حتما بيشتر قرآن خواهم خواند.

در اين خانه كوچك كه انتخاب كردم، روزها، لحظات به گونه‏ي مي‏گذرد و شب ها به گونه‏اي ديگر. روزها در تنهايي با خود سخن مي‏گويم و با دوستانم، در جمع. در لحظاتي كه اسلحه را بر دوش دارم به فكر ذوالفقار مي‏افتم؛ به فكر ابوذر و دست پر توان او.... خدايا اين اسلحه را در دست من به سرنوشت آن شمشيرها نزديك بگردان.

گاهي اين تصور غلط به ذهنم مي‏آيد كه در يك تكرار به سر مي‏برم. يكنواختي و عادت را احساس مي‏كنم. اما زندگي در اين خانه كوچك كه يك قلب پرتپش است؛ يك دل خاكي است در زمين خدا، در متن پاكي، نمي‏تواند تكرار پذير باشد. زيراكه لحظاتي با خدا سخن مي‏گويم و ساعاتي را با شهدا و زماني به خود مي‏انديشم و زماني به خميني روح خدا و زماني لحظه‏اي هم. .. آري ... تنهايي موهبتي است الهي و در تنهايي مي‏توان به خدا رسيد.

روزها به فكر سربازان صدر اسلام و حماسه‏هاي آنها مي‏افتم: جنگ بدر، غزوه احد، غزوه خندق، خيبر، تبوك و....آنها چگونه جهاد كردند و ما چگونه مي‏توانيم به آنها نزديك شويم. در اين انديشه‏ام كه قرآن درباره ياران پيامبر سخن مي‏گويد:

مُحَمَّدٌ رَسولُ اللّهِ و الَّذينَ مَعَهُ أَشِدّاءُ علي الْكُفّارِ رُحَماءُ بَينَهُم ...

 

دست نوشته اي از شهيد علم الهدي- ماهنامه امتداد

 

قداست بسیج از دیدگاه رهبر عظیم الشان انقلاب

 

قداست بسیج از دیدگاه  رهبر عظیم الشان انقلاب:  

همه آحاد مردم عضو بسیج هستند .

شما بسیجیان، زیباترین شعر تاریخ راسروده و زیبا ترین حماسه فداکاری را آفریدید.

شما بسیجیان، سربازان امام زمان (عج) و پشتوانه اسلام هستید .

بیسجیان جوان، گلهای بوستان انقلاب و مایه امید و دلگرمی ملت و رهبر هستند .

بسیج، دانشگاه عظیمی است که دفاع از مستعضفان جهان را سر لوحه اهداف قرار داده است .

بسیج مستعضفین، تشکیل همه مردم برای دفاع از انقلاب است .

بسیج، در مقابله با ضد انقلاب معجزه آفرینی کرده .

کلیه نیروهای بسیجی و سپاهی موظفند قدرت دفاعی را در کمال استحکام نگهدارند.

بیسجیان باید ارتباط خود را با یگانهایشان حفظ کنند و بر قدرت دفاعی خویش بیفزایند .

بسیجی بودن، نمایش عمومی قدرت بسیج مردم است .

اکنون، همه نیروهای سه گانه ما اعم از دریایی ، هوایی و زمینی بسیجی هستند .

آن انقلابی شکست خورده است که قدرت خود را از دست داده باشد .

تشکیل ارتش بیست میلیونی یک اصل واقعی انقلاب است .

شما بسیجیان، باید با بیش از همه به قوانین جمهوری اسلامی عمل کنید .

بسیج، باید با دشمنان مقابله کند و در برابر توطئه ها بایستد .

همه نیروهای مسلح باید هوشیار باشند ، اما بسیج به هوشیاری مضاعف دارد .

بسیج خواهران نشان دهنده نقطه اوج ایمان است .

مساجد باید همچنان به صورت پیاگاه بسیج باقی بمانند .

بسیج باید مطیع مسجد – حامی مسجد – عامل به قرآن و حافظ قرآن باشد .

بسیج، تنها تا آن روز پیروز است که در یک دست بسیجی قرآن و در دست دیگرش سلاح باشد .

بسیج را میتوان، بحق، مکتبی ترین و مردمی ترین نیروی مقاومت جهانی نامید.

آرزو دارم که بسیج مستعضفان تجلیگاه اخلاق اسلامی و میعادگاه عاشقان خدا باشد .

رهبر کبیر انقلاب اسلامی، خود را بسیجی می شمرد و به آن افتخار می کرد .

بسیجیان سلحشور باید همواره آماده و هشیار باشند، تا در مواقع لزوم به وظیفه دفاع مقدس قیام کنند .

ارتش بیست میلیونی باید وجود خارجی پیدا کند .

ما حقیقتا باید یک ارتش متشکل از بیست میلیون جمعیت داشته باشیم .

بسیج، یک افتخار است، یک ارزش است .

بسیج، بهترین مدافع اسلام و انقلاب است  .

سعی کنید این روحیه بسیجی را، برای کشور و انقلاب و اسلام ، حفظ کنید .

 بسیجیان با ارزش ترین افراد جامعه هستند .

حضور شما بسیجیان در صحنه های انقلاب، دشمن را مایوس خواهد کرد.

بنده هم آرزو می کنم و ازخدا می خواهم که با بسیجیان محشور باشم .

به یکایک بسیجیان سراسر کشور ارادت و اخلاص خود را عرض می کنم .

نیروی مقاومت بسیج حائز کمال اهمیت است .

هفته بسیج گرامی باد

 

آغاز هفته بسیج بر بسیجیان مخلص گرامی باد

 

بيسجيان مرغان آغشته به خوني هستند كه جايشان در اين دنيا نيست.
(شهيد بهشتي)